Zito i agglikaniki ekklisia
Περι της ιεροσύνης γυναικών και ομοφυλόφιλων Θετικά κι ευχάριστα τα νέα σχετικά με τα δικαιώματα γυναικών και ομοφυλόφιλων στον θεσμό της θρησκείας. Και τα νέα αυτά προέρχονται από την Αγγλικανική Εκκλησία και είναι πολύ πρόσφατα, μόλις του καλοκαιριού που μας πέρασε. Αφενός, η ηγεσία της Αγγλικανικής Εκκλησίας αποφάσισε να προχωρήσει στα επόμενα βήματα που σταδιακά θα επιτρέψουν στις γυναίκες να γίνουν μέλη της επισκοπής και αφετέρου, να ασχοληθεί με την θεολογική ερμηνεία της Αγίας Γραφής πάνω σε επίμαχα ζητήματα, όπως η ομοφυλοφιλία. Επίσης, τον Ιούνιο, τελέστηκε και ο πρώτος θρησκευτικός γάμος δεδηλωμένου ομοφυλόφιλου αγγλικανού επισκόπου με τον επί σειρά ετών σύντροφό του. Βέβαια, οι αντιδράσεις για όλα αυτά δεν έλειψαν μέσα στους κόλπους της Αγγλικανικής Εκκλησίας και μεταξύ των πιστών της. Αντιδράσεις που πολλές απ’ αυτές ήταν ιδιαίτερα έντονες. Όμως, ένα είναι σίγουρο. Ότι ο δρόμος άνοιξε και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών στον θεσμό της θρησκείας, βλέπουμε ότι η Αγγλικανική Εκκλησία ξεπέρασε προκαταλήψεις αιώνων και προχώρησε στην άρση του αποκλεισμού του γυναικείου φύλου από τα ανώτατα ιερατικά αξιώματα. Αυτό είναι ιδιαίτερα θετικό, όχι μόνο γιατί εξαλείφεται έτσι μια ακόμα διάκριση σε βάρος των γυναικών αλλά και γιατί παραμερίζονται όλες οι προκαταλήψεις που επί αιώνες είχαν διαμορφώσει μια ιδιαίτερα αρνητική στάση προς το γυναικείο φύλο. Μέσω της ιεροσύνης, οι γυναίκες τείνουν να κατακτήσουν μια εξέχουσα θέση στα πλαίσια της κοινωνίας, μια θέση που απορρέει από την ίδια την θηλυκή διάσταση της θεότητας που επί σειρά ετών είχε αγνοηθεί ή αποσιωπηθεί στον Χριστιανισμό και σε άλλες θρησκείες. Όμως, δεν είναι μόνο η ιεροσύνη των γυναικών που ανοίγει δρόμους και ορίζοντες στον θεσμό της θρησκείας και της ίδιας της κοινωνίας, κατ’ επέκταση. Είναι και η πρόθεση της Αγγλικανικής Εκκλησίας ν’ ασχοληθεί με επίμαχα θέματα, με θέματα ταμπού, όπως αυτό της ομοφυλοφιλίας. Όσο έντονες και σφοδρές κι αν είναι οι συγκρούσεις κι οι διαμάχες πάνω στα θέματα αυτά, το ζητούμενο είναι ότι η συζήτηση άνοιξε. Ότι το θέμα της ομοφυλοφιλίας είναι πλέον στο προσκήνιο, τέθηκε ανοικτά κι επί τάπητος. Κι αυτό από μόνο του δείχνει πάρα πολλά. Δείχνει ότι η φοβική κι ενοχική στάση μιας χριστιανικής εκκλησίας, της Αγγλικανικής, σχετικά με τον έρωτα και συγκεκριμένα, σχετικά με τον ομοφυλόφιλο έρωτα, αμφισβητείται και τείνει πλέον ν’ ανατραπεί. Κι η αμφισβήτηση αυτή έχει ξεκινήσει από το 2003, με την χειροτόνηση του πρώτου ανοικτά ομοφυλόφιλου ιερέα και πρόσφατα, με τον θρησκευτικό του γάμο, ως επισκόπου πλέον. Η Αγγλικανική Εκκλησία βρίσκεται στην πρωτοπορία των χριστιανικών εκκλησιών. Στην πρωτοπορία, για την ανατροπή παρωχημένων κι αντιδραστικών πεποιθήσεων και ιδεών, στην πρωτοπορία, για την ίδια την ανανέωση και την πρόοδό της. Και βέβαια, η ανανέωση και η πρόοδος αυτή συμπαρασύρει και τους ίδιους τους πιστούς της αλλά και τις κοινωνίες τους σε θέσεις προόδου κι ανανέωσης, σε τάσεις αποτίναξης συντηρητικών νοοτροπιών και πεποιθήσεων, στην κατεύθυνση του σεβασμού προς το γυναικείο φύλο αλλά και της εξάλειψης της ομοφυλοφοβίας κι εν γένει, της ερωτοφοβίας. Η Αγγλικανική Εκκλησία άνοιξε τον δρόμο κι αυτό είναι πολύ θετικό. Άραγε, θ’ ακολουθήσουν και οι άλλες χριστιανικές εκκλησίες και πότε θα γίνει αυτό; Ας ελπίζουμε ότι η μέρα αυτή δεν θ’ αργήσει… Ευχαριστώ για την προσοχή σας, Ρούλα Σκούταρη http://users.otenet.gr/~scoutari