Poiimata tis Skoutari(ap tin selida tis)
Στο τζάμι κυλάει αργά η βροχή παράπονο μένει στα χείλη σφιγμένο κι εγώ είμ' εδώ, προσδοκώ, περιμένω, στο τζάμι κυλάει αργά η βροχή. Αγάπες μιας νύχτας δεν ήθελα να `χω. Αγάπη, προσμένω· θ' αργήσεις να `ρθεις; Μα εγώ είμ' εδώ, προσδοκώ, περιμένω, στο τζάμι κυλάει αργά η βροχή. Πού τάχα θα `βρω μια καρδιά και για μένα; Ποια μοίρα το είπε και ποιος στεναγμός; Μα εγώ είμ' εδώ, προσδοκώ, περιμένω, ψυχή σαν και μένα να βρω καρτερώ. Γαλάζια ακρογιάλια, γλυκά, μαγεμένα, το όνειρο που `χασα θα ξαναβρώ καρδιά, μην πονάς, θα `ρθει και για σένα ο ήλιος που τώρα προβάλλει εδώ.

Τι να μου λένε, πες μου, όλα αυτά Όταν εσύ, καλή μου, είσαι τόσο μακριά Κι όταν μου λείπει τόσο η δική σου παρέα και ζεστασιά. Φιλίες ερωτικές, έρωτες φιλικοί μπλεγμένοι μαγευτικά στο μίτο της ψυχής. Ιστορίες που ανακυκλώνονται μια ζωή, μια ζωή Αγαπώντας Γυναίκες.

Πόσο γλυκά είναι τα χείλη σου όταν με φιλούν, πόσο ζεστό είναι το κορμί σου όταν ακουμπά στο δικό μου, πόσο τρυφερό είναι το χέρι σου όταν αγγίζει το δικό μου, πόσο γεμάτη είναι η ματιά σου όταν με κοιτάζεις, πόσο φουρτουνιάζει την ψυχή μας η έναστρη νυχτιά, και από πόση ταραχή γεμίζουν οι καρδιές μας!

Θυμήσου... Θυμήσου.... Πως ήταν κόκκινο τ' ολόγιομο φεγγάρι του Σεπτέμβρη. Πώς άφηνε τ' αχνάρια του στην ήσυχη λίμνη. Πως φώτιζε απαλά τη γλυκιά νυχτιά. Θυμήσου.... Τη γαλήνη σου Μ' αυτή τη συντροφιά.

Ζωή. Καράβι απόψε τ' όνειρο... Τα χέρια σου θ' αφήσω να τυλίξουν το λαιμό μου Στο πέρασμα των άστρων δρόμους για ν' ανοίξουν Το δάκρυ της σελήνης φυλακτό ν' αφήσουν Ταξίδι λυρικό να ξεκινήσει. Ζωή Ταξίδι στη ζωή να μας πηγαίνεις. Καράβι τ' όνειρο και θάλασσα γαλήνης. Φεγγάρι ολόγιομο στη νύχτα ν' αρμενίσει Στου ήλιου λάμψη πέρασμα ν' αφήσει. Ζωή Ταξίδι στη ζωή να μας πηγαίνεις Κι όλα τ' αρώματα της άνοιξης δικά σου. Λουλούδια κι άστρα να στολίζουν τα μαλλιά σου. Λιμάνι καλοκαιρινό η αγκαλιά σου. Το σύμπαν να σου χάριζα θα ήταν λίγο Της λίμνης τα λικνίσματα Της θάλασσας τ' αγέρι. Τον ήλιο θα σου φέρω να φωτίζει τη χαρά σου Τη λάμψη της σελήνης ν' ασημώνει τα όνειρά σου. Ζωή Ταξίδι στη ζωή να μας πηγαίνεις. Γιορτή να έχεις πάντα στην καρδιά σου

Ερωτική νύχτα Στο βάπτισμα του πόθου στο κορμί σου ναυάγησα Στα χίλια του έρωτα κύματα που τύλιγαν το κρεβάτι. Θωπείες τρυφερές πάνω στο σώμα τ' αγαπημένο Ατέλειωτα φιλιά πάνω σε χείλια ερωτικά. Η γλώσσα σου να δένει με τα μόρια του κορμιού μου Τα δάχτυλά σου βρύσες για τις πηγές του έρωτά μου. Αγκαλιά η νύχτα να μας πάρει Να μας τυλίξει με τα πέπλα της τα μαγικά Να μας δωρίσει τ' άστρα, τα φεγγάρια, τα φώτα, τα φανάρια, τα κεριά.

Ερωτική κορύφωση Ευτυχία μου να έφερνα στην αγκάλη σου όλα τ' αγριολούλουδα του κάμπου, όλα τα νούφαρα της λίμνης, όλα τα τριαντάφυλλα του κήπου και νά 'πλεκα μ' αυτά στεφάνια να σου στολίσω τα μαλλιά. Ευτυχία μου να σου μίλαγα σ' όλες τις γλώσσες της αγάπης, μ' όλους τους ήχους της μουσικής, σ' όλες τις νότες της καρδιάς μου. Ευτυχία μου να σ' αγκάλιαζα, για μια έστω φορά να μοιραζόμουνα μαζί σου τους παλμούς της ψυχής σου και την τρυφεράδα της ύπαρξής σου. Ευτυχία μου να σου χάριζα ολόκληρο το σύμπαν σε μια μόνο βραδιά.

Ερωτικό σκίρτημα Έψαξα το κορμί σου με τις κόρες των ματιών, με τις άκρες των δακτύλων, με το γέμισμα της παλάμης. Έψαξα την ψυχή σου σαν τον άνεμο που τρυπά τα λεπτά, καλοκαιριάτικα ρούχα και τυλίγει το κορμί σ' ατέλειωτη θωπεία ερωτική. Έψαξα το είναι σου Μέσα από μάτια τεράστια, επιβλητικά Μέσα από πομπώδεις χειρονομίες κι ομιλίες. Κόκκινο κρασί το καλοκαίρι Άρωμα μεθυστικό Η αύρα η θαλασσινή Κι ο ίμερος Που δεν τολμά να εκδηλωθεί.

Της ανάμνησης Ψήθηκα με την αρμύρα Μ' αλαργέψανε τα κύματα Ζωγραφιά το Αιγαίο στα μάτια μου Κι αναμνήσεις έρωτα περασμένου. Κι αν την ψυχή μου για μια στιγμή στο Αιγαίο ακούμπησα Η λαχτάρα κι η έγνοια μου παντοτινά σε συντροφεύουν Καθώς οι φάροι στο λιμάνι μας τα καράβια που νύχτα ταξιδεύουν.

Ήρθες πάλι, με κείνη τη μελαγχολική γλυκύτητα στο πρόσωπο, με κείνο το φως το γλυκό μέσα στα μάτια. Δυο μαραζωμένα τριαντάφυλλα είναι τα χέρια σου, ενα πληγωμένο πουλί κουρνιάζει στο στήθος σου, η καρδιά σου.