Ki omws stin Ellada
Antigrafi apo e-mail pou mou steile i Marina Galanou: Παρά φύσιν... νόμοι Του ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Σκεφτείτε μια χώρα που επισήμως θεωρεί την ομοφυλοφιλία «πάρα φύσιν ασέλγεια», την οποία σε ορισμένες περιπτώσεις τιμωρεί με φυλάκιση. Μια χώρα που περιλαμβάνει την ομοφυλοφιλία στις «ψυχοσεξουαλικές διαταραχές» και γι' αυτό δεν δέχεται τους γκέι στο στρατό. Η ίδια χώρα κρατάει ηλεκτρονικό αρχείο των «ψυχικά ασθενών» ανδρών (στους οποίους περιλαμβάνει και όσους λένε ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλοι). Σε όποιον μάλιστα από αυτούς τολμήσει να βγάλει δίπλωμα οδήγησης, η μαμά πατρίδα τού το απαγορεύει, εκτός αν είναι διατεθειμένος να υποστεί 6μηνη ψυχιατρική παρακολούθηση... Αυτή η χώρα υπάρχει - είναι η Ελλάδα. Στην πράξη βέβαια τα πράγματα δεν γίνονται έτσι: Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι κάνουν κανονικά στρατό, ενώ απειροελάχιστοι συναντούν εμπόδια στην έκδοση διπλώματος. Αλλωστε, «η κοινωνία έχει προχωρήσει». Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι που θα καταθέσει πρόταση νόμου για «σύμφωνο συμβίωσης» μεταξύ ομοφυλοφίλων; Ομως, οι ρατσιστικοί νόμοι επιβιώνουν: νόμοι παλαιοί που παραμένουν σε ισχύ αλλά και νόμοι νέοι (π.χ. του 2002) που στιγματίζουν όσους πολίτες επιλέγουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Αλλά ας δούμε το πρόβλημα: Πρώτα ο στρατός, μετά το δίπλωμα οδήγησης. 1. Το ΠΔ 1333/2002 ορίζει πως η σωματική ικανότητα των στρατεύσιμων «προσδιορίζεται από το αν ο εξεταζόμενος πάσχει από νοσήματα, παθήσεις, βλάβες ή άλλες παθολογικές καταστάσεις, από το βαθμό έκτασης ή βαρύτητας αυτών και από την επίδρασή τους στην αποστολή του». - Πολλές σελίδες παρακάτω, η παράγραφος 179 αποκλείει από τη στράτευση όσους πάσχουν από «βαριές ψυχοσεξουαλικές διαταραχές (παραφιλίες) και διαταραχές ταυτότητας φύλου (παρενδυσία, τρανσεξουαλικότητα)». Ρατσιστικές διατάξεις - Ακόμα χειρότερα τα πράγματα για τους επαγγελματίες στρατιωτικούς: η παράγραφος 189 δεν περιορίζει την εξαίρεση στις «βαριές» αλλά σε όλες τις «ψυχοσεξουαλικές διαταραχές». Τι εννοεί ο ποιητής; Αν ρωτήσετε τον Ελληνικό Στρατό, θα σας πει πως δεν υπάρχει συγκεκριμένη απαγόρευση για τους ομοφυλόφιλους. Πράγματι, οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι κάνουν κανονικά τη θητεία τους. Ομως, το θέμα δεν είναι αν ένας ομοφυλόφιλος μπορεί κρύβοντας το σεξουαλικό του προσανατολισμό να ζήσει χωρίς να γίνει στόχος ρατσιστικών διακρίσεων. Αλλά τι γίνεται με όσους το δηλώνουν ανοιχτά. Τότε ακριβώς εφαρμόζονται οι διατάξεις περί διαταραχών: Ο στρατιωτικός γιατρός διενεργεί «εξέταση», και ανάλογα χορηγείται η αναβολή. Η παραδοξολογία είναι ότι ο ελληνικός στρατός αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους με διπλή δυσπιστία: Από τη μία, τους υποπτεύεται ότι προβάλλουν την ομοφυλοφιλία τους για να γλιτώσουν τον στρατό. Από την άλλη, όσους το δηλώνουν ανοιχτά, τους εμποδίζει να καταταγούν για να μην επηρεάσουν το «φρόνημα» του στρατεύματος. Το καταπληκτικό είναι ότι αυτή η πρακτική αποτελεί διπλή διάκριση: Αφενός, εις βάρος των ομοφυλόφιλων, τους οποίους στιγματίζει ως ψυχικά διαταραγμένους. Αφετέρου, εις βάρος των υπόλοιπων που κάνουν τη θητεία χωρίς τη δυνατότητα απαλλαγής. 2. Η ομοφοβία δεν είναι προνόμιο του στρατού. Πρόσφατα, ένας έλληνας ομοφυλόφιλος προσέφυγε στο Συνήγορο του Πολίτη και κατήγγειλε το εξής απίστευτο: Ο Παναγιώτης Β. κατέθεσε δικαιολογητικά για άδεια οδήγησης τον Οκτώβριο του 2005 στο υπουργείο Μεταφορών. Η αίτησή του απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι είναι καταχωρισμένος στο αρχείο του υπουργείου ως «ψυχικά ασθενής». - Τι είχε συμβεί; Ο υποψήφιος οδηγός είχε παλιότερα πάρει απαλλαγή ως Ι5 από το στρατό λόγω «ψυχοσεξουαλικών διαταραχών». Το υπουργείο Μεταφορών τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο «ακαταλλήλων», το οποίο τροφοδοτείται με τα στοιχεία των απαλλαγών του υπουργείου Αμυνας! Κάθε φορά που ένας πολίτης βγάζει δίπλωμα οδήγησης, τα στοιχεία του διασταυρώνονται ηλεκτρονικά και αν το όνομά του περιλαμβάνεται στους «ψυχικά ασθενείς», τότε ο υποψήφιος κόβεται! Και πάλι, όλα αυτά γίνονται με νομοθετική κάλυψη: Σύμφωνα με το Π.Δ. 155/1996, όσοι έχουν πάρει αναβολή στράτευσης για νευρολογικό ή ψυχικό νόσημα και θέλουν να πάρουν δίπλωμα οδήγησης, πρέπει να υποβληθούν σε ιατρική εξέταση από Δευτεροβάθμια Ιατρική Επιτροπή. (Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι ομοφυλόφιλοι!) Παράνομα τα αρχεία Είναι χαρακτηριστικό ότι το υπουργείο Μεταφορών θεωρεί επικίνδυνους για την οδική ασφάλεια μόνον όσους έχουν πάρει απαλλαγή από το στρατό. Αν οι «ψυχικά ασθενείς» υποψήφιοι οδηγοί είναι γυναίκες ή άνδρες που δεν έχουν παρουσιαστεί στο στρατό, τότε δεν ασχολείται... Με απόφασή της το 2002, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έκρινε ότι το «αρχείο ακαταλλήλων» είναι παράνομο. Μάταια! Το υπουργείο Μεταφορών προσέφυγε στο ΣτΕ. Το 2004, ο Συνήγορος του Πολίτη εξέδωσε πόρισμα αλλά και πάλι το υπουργείο το αγνόησε. Σύμφωνα με τον Ηλία Αργυριάδη, προϊστάμενο στο τμήμα Οδικής Ασφάλειας, «το υπουργείο έχει πάψει να ανανεώνει το αρχείο του με τα στοιχεία του υπουργείου Αμυνας, μέχρι να αποφασίσει το ΣτΕ». Αυτό όμως σημαίνει πως για όσους πήραν απαλλαγή πριν από το 2001, το ζήτημα παραμένει... Ομως, η περιπέτεια του Παναγιώτη Β. δεν σταματά εκεί. Σύμφωνα με την αναφορά που κατέθεσε η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα στον Συνήγορο του Πολίτη, η επιτροπή του υπουργείου ζήτησε από τον υποψήφιο οδηγό πιστοποιητικό ψυχιάτρου από δημόσιο νοσοκομείο. Ο δε ψυχίατρος με τον οποίο επικοινώνησε του ζήτησε να νοσηλευτεί επί 6 μήνες σε Δημόσιο Ψυχιατρείο (Δρομοκαΐτειο, Δαφνί, Ευαγγελισμός κ.λπ.) προκειμένου να χορηγήσει το πιστοποιητικό (!) 3. Αλλά γιατί πάμε μακριά; Ο ελληνικός ποινικός κώδικας χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία «παρά φύσιν ασέλγεια». Το άρθρο 347, με τον τίτλο «παρά φύσιν ασέλγεια μεταξύ αρρένων», προβλέπει ποινές φυλάκισης στην περίπτωση που η ερωτική πράξη ενέχει κερδοσκοπία, αποπλάνηση νεαρού προσώπου κ.ά. - αλλά μόνον όταν πρόκειται για «άρρενες»! Δηλαδή, το άρθρο δεν αφορά τους ετεροφυλόφιλους, ούτε τις γυναίκες. Η διάταξη έρχεται σε αντίθεση με σειρά οδηγιών της Ε.Ε. τις οποίες μάλιστα έχει ενσωματώσει το ελληνικό δίκαιο. Η Ελληνική Κοινότητα Ομοφυλόφιλων το χαρακτηρίζει «αντίγραφο της φοβερής παραγράφου 175 της ναζιστικής νομοθεσίας»... leonin@enet.gr ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 23/04/2006 Copyright © 2006 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.
Antigrafi apo e-mail pou mou steile i Marina Galanou: Παρά φύσιν... νόμοι Του ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Σκεφτείτε μια χώρα που επισήμως θεωρεί την ομοφυλοφιλία «πάρα φύσιν ασέλγεια», την οποία σε ορισμένες περιπτώσεις τιμωρεί με φυλάκιση. Μια χώρα που περιλαμβάνει την ομοφυλοφιλία στις «ψυχοσεξουαλικές διαταραχές» και γι' αυτό δεν δέχεται τους γκέι στο στρατό. Η ίδια χώρα κρατάει ηλεκτρονικό αρχείο των «ψυχικά ασθενών» ανδρών (στους οποίους περιλαμβάνει και όσους λένε ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλοι). Σε όποιον μάλιστα από αυτούς τολμήσει να βγάλει δίπλωμα οδήγησης, η μαμά πατρίδα τού το απαγορεύει, εκτός αν είναι διατεθειμένος να υποστεί 6μηνη ψυχιατρική παρακολούθηση... Αυτή η χώρα υπάρχει - είναι η Ελλάδα. Στην πράξη βέβαια τα πράγματα δεν γίνονται έτσι: Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι κάνουν κανονικά στρατό, ενώ απειροελάχιστοι συναντούν εμπόδια στην έκδοση διπλώματος. Αλλωστε, «η κοινωνία έχει προχωρήσει». Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι που θα καταθέσει πρόταση νόμου για «σύμφωνο συμβίωσης» μεταξύ ομοφυλοφίλων; Ομως, οι ρατσιστικοί νόμοι επιβιώνουν: νόμοι παλαιοί που παραμένουν σε ισχύ αλλά και νόμοι νέοι (π.χ. του 2002) που στιγματίζουν όσους πολίτες επιλέγουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Αλλά ας δούμε το πρόβλημα: Πρώτα ο στρατός, μετά το δίπλωμα οδήγησης. 1. Το ΠΔ 1333/2002 ορίζει πως η σωματική ικανότητα των στρατεύσιμων «προσδιορίζεται από το αν ο εξεταζόμενος πάσχει από νοσήματα, παθήσεις, βλάβες ή άλλες παθολογικές καταστάσεις, από το βαθμό έκτασης ή βαρύτητας αυτών και από την επίδρασή τους στην αποστολή του». - Πολλές σελίδες παρακάτω, η παράγραφος 179 αποκλείει από τη στράτευση όσους πάσχουν από «βαριές ψυχοσεξουαλικές διαταραχές (παραφιλίες) και διαταραχές ταυτότητας φύλου (παρενδυσία, τρανσεξουαλικότητα)». Ρατσιστικές διατάξεις - Ακόμα χειρότερα τα πράγματα για τους επαγγελματίες στρατιωτικούς: η παράγραφος 189 δεν περιορίζει την εξαίρεση στις «βαριές» αλλά σε όλες τις «ψυχοσεξουαλικές διαταραχές». Τι εννοεί ο ποιητής; Αν ρωτήσετε τον Ελληνικό Στρατό, θα σας πει πως δεν υπάρχει συγκεκριμένη απαγόρευση για τους ομοφυλόφιλους. Πράγματι, οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι κάνουν κανονικά τη θητεία τους. Ομως, το θέμα δεν είναι αν ένας ομοφυλόφιλος μπορεί κρύβοντας το σεξουαλικό του προσανατολισμό να ζήσει χωρίς να γίνει στόχος ρατσιστικών διακρίσεων. Αλλά τι γίνεται με όσους το δηλώνουν ανοιχτά. Τότε ακριβώς εφαρμόζονται οι διατάξεις περί διαταραχών: Ο στρατιωτικός γιατρός διενεργεί «εξέταση», και ανάλογα χορηγείται η αναβολή. Η παραδοξολογία είναι ότι ο ελληνικός στρατός αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους με διπλή δυσπιστία: Από τη μία, τους υποπτεύεται ότι προβάλλουν την ομοφυλοφιλία τους για να γλιτώσουν τον στρατό. Από την άλλη, όσους το δηλώνουν ανοιχτά, τους εμποδίζει να καταταγούν για να μην επηρεάσουν το «φρόνημα» του στρατεύματος. Το καταπληκτικό είναι ότι αυτή η πρακτική αποτελεί διπλή διάκριση: Αφενός, εις βάρος των ομοφυλόφιλων, τους οποίους στιγματίζει ως ψυχικά διαταραγμένους. Αφετέρου, εις βάρος των υπόλοιπων που κάνουν τη θητεία χωρίς τη δυνατότητα απαλλαγής. 2. Η ομοφοβία δεν είναι προνόμιο του στρατού. Πρόσφατα, ένας έλληνας ομοφυλόφιλος προσέφυγε στο Συνήγορο του Πολίτη και κατήγγειλε το εξής απίστευτο: Ο Παναγιώτης Β. κατέθεσε δικαιολογητικά για άδεια οδήγησης τον Οκτώβριο του 2005 στο υπουργείο Μεταφορών. Η αίτησή του απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι είναι καταχωρισμένος στο αρχείο του υπουργείου ως «ψυχικά ασθενής». - Τι είχε συμβεί; Ο υποψήφιος οδηγός είχε παλιότερα πάρει απαλλαγή ως Ι5 από το στρατό λόγω «ψυχοσεξουαλικών διαταραχών». Το υπουργείο Μεταφορών τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο «ακαταλλήλων», το οποίο τροφοδοτείται με τα στοιχεία των απαλλαγών του υπουργείου Αμυνας! Κάθε φορά που ένας πολίτης βγάζει δίπλωμα οδήγησης, τα στοιχεία του διασταυρώνονται ηλεκτρονικά και αν το όνομά του περιλαμβάνεται στους «ψυχικά ασθενείς», τότε ο υποψήφιος κόβεται! Και πάλι, όλα αυτά γίνονται με νομοθετική κάλυψη: Σύμφωνα με το Π.Δ. 155/1996, όσοι έχουν πάρει αναβολή στράτευσης για νευρολογικό ή ψυχικό νόσημα και θέλουν να πάρουν δίπλωμα οδήγησης, πρέπει να υποβληθούν σε ιατρική εξέταση από Δευτεροβάθμια Ιατρική Επιτροπή. (Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι ομοφυλόφιλοι!) Παράνομα τα αρχεία Είναι χαρακτηριστικό ότι το υπουργείο Μεταφορών θεωρεί επικίνδυνους για την οδική ασφάλεια μόνον όσους έχουν πάρει απαλλαγή από το στρατό. Αν οι «ψυχικά ασθενείς» υποψήφιοι οδηγοί είναι γυναίκες ή άνδρες που δεν έχουν παρουσιαστεί στο στρατό, τότε δεν ασχολείται... Με απόφασή της το 2002, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έκρινε ότι το «αρχείο ακαταλλήλων» είναι παράνομο. Μάταια! Το υπουργείο Μεταφορών προσέφυγε στο ΣτΕ. Το 2004, ο Συνήγορος του Πολίτη εξέδωσε πόρισμα αλλά και πάλι το υπουργείο το αγνόησε. Σύμφωνα με τον Ηλία Αργυριάδη, προϊστάμενο στο τμήμα Οδικής Ασφάλειας, «το υπουργείο έχει πάψει να ανανεώνει το αρχείο του με τα στοιχεία του υπουργείου Αμυνας, μέχρι να αποφασίσει το ΣτΕ». Αυτό όμως σημαίνει πως για όσους πήραν απαλλαγή πριν από το 2001, το ζήτημα παραμένει... Ομως, η περιπέτεια του Παναγιώτη Β. δεν σταματά εκεί. Σύμφωνα με την αναφορά που κατέθεσε η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα στον Συνήγορο του Πολίτη, η επιτροπή του υπουργείου ζήτησε από τον υποψήφιο οδηγό πιστοποιητικό ψυχιάτρου από δημόσιο νοσοκομείο. Ο δε ψυχίατρος με τον οποίο επικοινώνησε του ζήτησε να νοσηλευτεί επί 6 μήνες σε Δημόσιο Ψυχιατρείο (Δρομοκαΐτειο, Δαφνί, Ευαγγελισμός κ.λπ.) προκειμένου να χορηγήσει το πιστοποιητικό (!) 3. Αλλά γιατί πάμε μακριά; Ο ελληνικός ποινικός κώδικας χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία «παρά φύσιν ασέλγεια». Το άρθρο 347, με τον τίτλο «παρά φύσιν ασέλγεια μεταξύ αρρένων», προβλέπει ποινές φυλάκισης στην περίπτωση που η ερωτική πράξη ενέχει κερδοσκοπία, αποπλάνηση νεαρού προσώπου κ.ά. - αλλά μόνον όταν πρόκειται για «άρρενες»! Δηλαδή, το άρθρο δεν αφορά τους ετεροφυλόφιλους, ούτε τις γυναίκες. Η διάταξη έρχεται σε αντίθεση με σειρά οδηγιών της Ε.Ε. τις οποίες μάλιστα έχει ενσωματώσει το ελληνικό δίκαιο. Η Ελληνική Κοινότητα Ομοφυλόφιλων το χαρακτηρίζει «αντίγραφο της φοβερής παραγράφου 175 της ναζιστικής νομοθεσίας»... leonin@enet.gr ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 23/04/2006 Copyright © 2006 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.